پژوهشگاه حوزه و دانشگاه فصلنامه علمی تربیت اسلامی 1735-4536 6 12 2011 08 23 The Analysis of Imam Khomeini's Discourse on Education: A Gnostic Movement between Two Concepts of "All" and "Nothing" تحلیلی بر گفتمان تربیتی حضرت امام خمینی(ره): سیلان بین «همه» و «هیچ» 7 26 101 FA محمدرضا شرفی‌جم عضو هیئت علمی دانشگاه تهران 0000-0002-4836-6357 ام‌البنین (فاطمه) حسین‌زاده دانشجوی دکترای فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه تهران 0000-0001-9264-9779 Journal Article 2010 10 23 Illustrating a portrayal of Imam Khomeini's great thoughts and explaining the philosophy of his glorified educational movement, this study was to find out the secrets of his words' deep influences on people's soul and spirit and also, opened a new way to educational discourses. Herby, Imam Khomeini's educational heritage should help authorities in administering their main educational goals. Through content analysis method, the study begins with analysis of unique features of his remained messages. Besides humility toward people, adoring, trusting and respecting them, using the "accepted by all" concepts, real, plain and precise messages, there was a conscious and gnostic movement between concepts of "all" and "nothing" at the heart of all the messages. In one hand, he underestimated himself in the presence of "All" including Allah and people and in the other hand, underestimated "all"-the world and all things. Moving from "Nothing" to "All" is a movement that he started from Allah and invited others to that, too. این مقاله با ارائة تصویری از افکار بلند امام خمینی(ره) و فلسفة حرکت بزرگ تربیتی او درصدد پی ‌بردن به راز نفوذ عمیق کلامش در جان و روح مخاطبان اوست، تا دریچه‌ای نو به حوزة گفتمان‌های تربیتی گشوده و بدین‌ وسیله مواریث تربیتی امام‌(ره) را بیش از پیش به خدمت اهداف خطیر مسئولان امر تعلیم و تربیت درآورد. در این پژوهش که به روش تحلیل محتوای کیفی انجام شده است، به بررسی مختصات و ویژگی‌های پیام‌های مکتوب به‌جامانده از امام خمینی‌(ره) که مخاطبان آنها ملت ایران بوده، پرداخته شده است. بررسی‌های انجام‌شده در این پژوهش حاکی از آن است که در کنار ویژگی‌های منحصربه‌فردی چون تواضع در برابر مخاطبان، عشق به مخاطبان، اعتماد به مخاطبان، احترام به مخاطبان، استفاده از مفاهیم مورد پذیرش همه، مستند بودن پیام، سادگی و صراحت پیام، درون‌مایة همه پیام‌های امام(ره) نشان از سیلانی آگاهانه و عرفانی بین دو مفهوم «همه» و «هیچ» بوده است. او در عین حال که خود را در برابر «همه» ‐ خدا و مردم ‐ در شمار نمی‌آورد، در سطحی دیگر «همه» ‐ جهان و هرچه در او هست ‐ را در برابر خدا «هیچ» می‌داند. حرکت از «هیچ» به سوی «همه چیز» حرکتی است که او به سوی خدا آغاز می‌کند و دیگران را هم بدان فرامی‌خواند. https://islamicedu.rihu.ac.ir/article_101_582bb7d4cfba9c9cd6e85293feb5cd3c.pdf